Een hart van steen- Renate Dorrestein

Een hart van steen

Auteur: Renate Dorrestein

Titel: Een hart van steen
Jaar van uitgifte: uitgekomen in januari 2013
aantal pagina’s : 238
uitgeverij: contact

Informatie auteur:

Renate Dorrestein werd op 25 januari 1954 in Amsterdam geboren. Ze groeide op in een rooms-katholiek gezin. Haar vader was advocaat, haar moeder voor haar huwelijk onderwijzeres. Al op de lagere school begon ze met schrijven.

In 1972 behaalde Renate haar gymnasiumdiploma aan het Keizer Karel College in Amstelveen, waarna ze besloot niet te gaan studeren, maar te gaan werken. Ze werd verslaggeefster bij het weekblad Panorama en reisde daarvoor de hele wereld af. In 1977 verliet ze dit tijdschrift en werkte in de daaropvolgende jaren voor verschillende andere bladen, waaronder Opzij, Viva en De Tijd. In deze periode was de Tweede Feministische Golf in Nederland op z’n hoogtepunt. Met haar columns en artikelen beoogde Dorrestein de wereld wakker te schudden en te provoceren. Ook hielp zij in 1986 de Anna Bijns Stichting op te richten, die elke twee jaar een speciale prijs uitlooft voor ‘de vrouwelijke stem in de letteren’.
De zelfmoord van haar zusje in 1979 heeft op haar persoonlijkheid en haar schrijverschap een enorme invloed gehad, net als later de ziekte ME, die haar ruim tien jaar lang het leven moeilijk maakte.

Hoewel ze zich aanvankelijk vooral op journalistiek gebied liet gelden, wilde Renate Dorrestein het liefst romans schrijven. Nadat ze jaren tevergeefs had geprobeerd haar boeken gepubliceerd te krijgen, ontdekte een uitgeverij in 1983 eindelijk haar talent en verscheen haar debuutroman Buitenstaanders. Deze roman werd een succes en haar naam als schrijfster was gevestigd.

Recensie:

Ellen van Bemmel, een 37-jarige patholoog-anatoom, is zwanger en moet vanwege een dreigende miskraam lange tijd het bed houden. Dat is het 'nu', maar in haar jeugd heeft Ellen een verschrikkelijk drama meegemaakt, dat haar hele leven tot nu beheerst. Haar jeugd in een opvanghuis, haar studententijd, haar relaties, alles is overheerst door wat ze als kind van twaalf heeft meegemaakt en niet kan verklaren. Door haar studie begint ze te begrijpen wat de oorzaak ervan geweest is. Meer dan in sommige andere boeken van de schrijfster heb je als lezer begrip voor de romanpersonages. Het boek laat je niet los. Vrij kleine druk

Samenvatting:

Het boek gaat over een meisje dat Ellen heet, terwijl zij zwanger is verhuisd ze terug naar haar oude huis. Als ze daar is aangekomen krijgt ze bijna een miskraam en moet dus een paar maanden uitrusten. In die periode kan ze goed terugdenken aan vroeger. Ze probeert het familiedrama dat zich heeft afgespeeld in het huis waar ze weer in is gaan wonen te herinneren. Ze probeert haar hele jeugd weer te herinneren d.m.v. haar oude fotoboek, haar gedachtes en haar broer en zus ; Kester en Billie, die allebei dood zijn maar nog in haar hoofd verder leven. Na een hele tijd terugdenken kan ze zich het drama weer herinneren, waarbij haar moeder haar vader en broer en zus heeft vermoord en zelf zelfmoord heeft gepleegd. Dit allemaal doordat haar moeder dacht dat ze een handlanger was van god en dat die haar en haar familie wilde straffen voor wat er in de wereld gebeurde, alle ongelukken die er gebeurde met haar kinderen ( het verbranden van de huid tot de kleine onzekerheden) gebeurden,vermoedde ze dat het daar door kwam. Ze denkt dat de enige manier om er voor te zorgen dat haar kinderen een mooi en onsterfelijk leven zullen lijden is dat ze ze vermoord en daarbij zelf ook met ze mee gaat. Daardoor bedenkt ze een heel plan met pillen en plastic zakken om ze in een keer allemaal om te brengen. Na het herinneren van deze vreselijke gebeurtenis vraagt Ellen zich af waarom haar vader er niks tegen deed, toen ze ook daar achter is gekomen keerde de rust weer bij haar toe. Na de paar maanden rust die ze moest nemen mag ze weer alles doen wat ze wilt. Ze is dolgelukkig zwanger en leeft een vrolijk leven, ondanks dat ze steeds herinnert wordt aan die vreselijke gebeurtenis in haar leven.

      
Wat mij is opgevallen in het boek:

Wat mij is opgevallen in het boek is dat het best onduidelijk is soms wat er wanneer is gebeurd, tijdens het lezen gaat het soms ineens terug naar het verleden of juist naar het heden, het was dus totaal niet chronologisch verteld. Daardoor was het een tijdje heel ingewikkeld om te volgen wat er nou precies gebeurde. Na een tijdje begon ik het wel door te hebben en werd het lezen ook een stuk makkelijker. Ik merkte ook dat het nog best een heel lastig boek is, er worden veel moeilijke woorden in gebruikt waarvan ik soms de betekenis niet eens wist. Gelukkig was het niet zo dat je echt de betekenis van die woorden moest begrijpen om de tekst te snappen en het verhaal goed te volgen. Verder vond ik niet echt iets speciaals aan dit boek behalve dat het verhaal best vreemd was.. aangezien de moeder ineens haar kinderen dood wilt hebben. Voor de rest was het goed om te doen.

Een nieuw einde:

Ellen loopt tevreden terug naar boven, het is me gelukt denkt ze.. nu kan ik met een gerust hart mijn verleden een plekje geven. Maar dan herinnert ze zich iets was haar een raar gevoel in haar buik geeft. Carlos hoort nog steeds bij me, het laat me maar niet los. Het liefst had ze haar kleine broertje nu bij zich gehad zodat het huis wat minder groot was, het is best eenzaam zo. Hoe zal het zijn als Ida-Sophie straks is geboren? Zal Carlos dat allemaal moeten missen? Nee, denkt ze, ik ben volwassen en ik denk dat het hoog tijd is dat ik mijn kleine broertje ga opzoeken. Meteen doet ze haar jas aan en gaat naar het station. Het is niet ver lopen gelukkig want ze ziet het huis al als de trein stopt op het goede station. Daar gaat ie dan. Ze belt aan en mevrouw kamphuis doet open, ah, Ellen wat een verassing! Kom toch binnen. Ellen loopt naar binnen en gaat regelrecht op Carlos af. Carlos ik mis je, zullen we iets leuks gaan doen vandaag? Lijkt me leuk Ellen, zegt Carlos op zijn al wat zwaarder geworden jongensstem. Samen met Carlos en Bas heeft Ellen de dag van haar leven in de dierentuin, Carlos is helemaal blij om weer met zijn zus te zijn en bas verteld Ellen dat hij eigenlijk stapel verliefd op haar is.